Henri Dunantstraat 3
6419 PB Heerlen
Nederland
T +31 (0)900 777 4 777
servicebureau@sevagram.nl
Dat is werken bij Sevagram voor Patricia Habets
VrijwilligerVan fietswinkel naar hospice: Patricia ontdekte hoe waardevol vrijwilligerswerk kan zijn
Al 35 jaar runt Patricia Habets samen met haar man een fietsspeciaalzaak. Daar komen mensen niet alleen voor een nieuwe fiets, maar ook voor een praatje. “Soms komen klanten binnen en vragen ze: heb je even?” Luisteren zonder oordeel en aanvoelen wat iemand nodig heeft, doet Patricia al jaren. Diezelfde kwaliteiten zet ze in als vrijwilliger in het Martinus Hospice in Mechelen, waar ze sinds vijf jaar actief is. Naast haar eigen praktijk in rouwbegeleiding is ze daar van betekenis voor gasten en hun naasten.
Je hoeft niet alles te kunnen
Vrijwilligerswerk in het hospice speelde al langer door Patricia’s hoofd. Toch zette ze de stap niet meteen. “Iedereen zei: het is zwaar, je neemt het mee naar huis.” Zelf zat ze in die periode ook in een hobbelige fase van haar leven. Pas later dacht ze: ik ga gewoon bellen en kijken of dit bij mij past. Vanaf het eerste moment voelde het goed. “In de winkel is het vaak stressvol. Maar zodra ik het hospice binnenkom, valt dat allemaal van me af. Er is niks meer wat moet.” Dat is voor haar nog steeds de kern van dit werk. ‘’Je bent er om het voor iemand zo aangenaam mogelijk te maken en dat geeft rust.’’
“Het is een cadeau dat mensen in hun laatste fase alles uit handen durven geven aan jou.”
Ook met één dagdeel per week kun je veel betekenen
Patricia is meestal één keer per week een dagdeel in het hospice, vaak in de avond. Dat werkt goed naast de winkel. Ook de flexibiliteit spreekt haar aan. “Ik bepaal zelf wanneer ik kan, en dat past perfect bij mijn werk en mijn gezin.” Een dienst begint altijd met de overdracht. Zijn er nieuwe gasten? Wat zijn hun hobby’s? Wat vinden ze belangrijk? Daarna helpt Patricia met maaltijden voorbereiden, brengen en soms ook met eten geven. Soms zit de waarde juist in iets kleins. “Als ik hoor dat iemand belt, zeg ik vaak tegen de verpleegkundige: zal ik even gaan kijken? Dan ontlast ik hen.” Vaak blijkt het iets praktisch te zijn. Soms is iemand onrustig en ontstaat er juist een gesprek. “Dan vraag ik meestal of ik er even bij mag komen zitten, op het bed in een hoekje. Dat is veel informeler.”
Wat jij meebrengt, helpt vaak al meer dan je denkt
Voor Patricia zit de kracht van dit vrijwilligerswerk juist in aandacht en het contact met mensen. “Je hoeft niet te denken: ik moet wat kunnen. Levenservaring en wijsheid brengen je al ver.” Zelf merkt ze hoe bruikbaar haar eigen achtergrond is. In de fietsenzaak, in haar werk als rouwbegeleider en in alles wat ze eerder deed, leerde ze luisteren en contact maken. Dat helpt haar nu in het hospice. Zo zag ze bij een gast die moeilijk communiceerde een poster van een racefiets aan de muur. Ze herkende meteen de bijzondere onderdelen. “Zijn ogen werden groot. Vanaf dat moment hadden we een klik.”
“Alles wat je in je leven meemaakt kan een doel hebben. In het hospice heb je met iedereen wel ergens een raakvlak.”
Samenwerken als één team
Wat Patricia belangrijk vindt, is de samenwerking in het hospice. Ze voelt zich daar geen buitenstaander. “Je wordt gezien als gelijke, niet als: jij bent maar een vrijwilliger.” Dat merkt ze in het contact met verpleegkundigen en verzorgenden, maar ook in de ruimte die er is om je rol op je eigen manier in te vullen. “Iedereen heeft daarin zijn eigen manier. De een helpt vooral praktisch, de ander is juist sterk in het contact.” Patricia heeft zich verder verdiept in basiszorg en palliatieve zorg, zodat ze waar nodig extra kan ondersteunen. Maar dat ziet ze niet als startvoorwaarde voor nieuwe vrijwilligers. “De basis van dit vrijwilligerswerk zit in goed kijken, luisteren en aanvoelen wat iemand nodig heeft. En daarbij mensen altijd in hun waarde laten.”
Blijf dicht bij jezelf en kom gewoon eens meelopen
“Het draait hier niet om perfecte antwoorden. Het gaat erom dat je dicht bij jezelf blijft en er gewoon bent voor een ander.” Het is daarbij belangrijk dat je gasten hun eigen regie laat behouden, benadrukt Patricia. “Je hoeft geen kunststukje op te voeren. Hoe dichter je bij jezelf blijft, hoe makkelijker het gaat.” Of je nu goed kunt luisteren, graag iets praktisch doet of vanuit je eigen levenservaring makkelijk contact maakt: je kunt veel betekenen. Haar advies aan mensen die twijfelen is simpel: “Kom gewoon een keer meelopen.”
Ook vrijwilliger worden bij een hospice van Sevagram?
Als vrijwilliger in het hospice ben je er voor mensen in een bijzondere fase van hun leven. Met aandacht, een luisterend oor en kleine gebaren help je mee om een warme, huiselijke omgeving te creëren voor gasten en hun naasten. Je verwelkomt mensen, maakt een praatje, drinkt samen een kop koffie, helpt bij een activiteit of maakt een wandeling met een gast.
Je werkt samen met een betrokken team van zorgprofessionals en andere vrijwilligers. Je hebt geen zorgopleiding nodig. Je krijgt begeleiding van het team en de ruimte om het vrijwilligerswerk vorm te geven op een manier die bij jou past. Tegelijk krijg je er zelf ook veel voor terug: bijzondere gesprekken en mooie momenten met gasten, families en naasten.
Klinkt dat als iets voor jou?
Wil jij net als Patricia het verschil maken bij Sevagram? Bekijk de mogelijkheden.
