Henri Dunantstraat 3
6419 PB Heerlen
Nederland
T +31 (0)900 777 4 777
servicebureau@sevagram.nl
Dat is werken bij Sevagram voor Samira Pleijers
VrijwilligerMet de kleine dingen het verschil maken voor gasten en hun naasten
Samira Pleijers (28) werkt fulltime als wijkverpleegkundige en aandachtsfunctionaris palliatieve zorg, maar maakt daarnaast bewust tijd vrij voor iets anders: één keer per maand draait ze een dienst als vrijwilliger in het Hospice Martinus van Sevagram in Mechelen. Een plek die ze al kende van vroeger. “Ik heb hier zo’n 5 jaar gewerkt,” vertelt ze. Maar helemaal afscheid nemen voelde niet goed. “Dit huis zit in mijn hart. Daarom ben ik teruggekomen als vrijwilliger.” Nu is ze er nog steeds. Minder vaak, maar met dezelfde betrokkenheid. “Gasten zijn zo dankbaar als je er bent.”
Op verschillende manieren bijdragen
In het hospice draait het voor Samira niet om zorgen in de klassieke zin. “Je hoeft hier niets op te lossen,” zegt ze. “Je bent er gewoon. Voor de gast en voor de familie.” Hoe dat eruitziet, verschilt elke dienst. “Je begint vaak met een overdracht: wat speelt er, hoe gaat het met de gasten, wie heeft extra aandacht nodig?” Daarna pakt ze op wat nodig is. “Soms help ik met koken of het voorbereiden van de maaltijd, ga ik langs bij gasten om te vragen wat ze willen eten, of vang ik familie op.” Op andere momenten zit ze naast iemand voor een gesprek, speelt ze een spelletje of biedt ze gewoon een luisterend oor. “Je kijkt steeds: waar is mijn aandacht nodig op dit moment?” Ze vindt het fijn hoeveel ruimte ze daarin krijgt. “Er wordt echt gekeken naar wat bij jou past. Waar voel jij je goed bij? Waar krijg je energie van?” Dat maakt dat ze haar rol op haar eigen manier kan invullen.
“Iedere vrijwilliger wordt hier echt in zijn kracht gezet.”
Een band opbouwen in korte tijd
Ondanks dat Samira maar één keer per maand langskomt als vrijwilliger, vindt ze snel verbinding met de gasten en familieleden. “Je leert elkaar snel kennen hier,” zegt ze. “Soms zit je binnen tien minuten al in een diep gesprek.” De gesprekken zijn net zo afwisselend als het werk zelf. “De ene keer gaat het over het leven, de andere keer maak je een grapje en lach je samen.” Juist die combinatie maakt het voor haar waardevol. “Het hoeft hier niet zwaar te zijn. Er is ruimte voor alles.” Ze merkt dat gasten zich snel openstellen. “Misschien juist omdat je er ‘gewoon’ bent. Zonder oordeel, zonder haast.” Hoewel Samira al jaren meedraait in het hospice, blijft elke ontmoeting iets met haar doen. “Iedere gast zit wel een beetje in je hart.” Als iemand overlijdt, raakt haar dat nog steeds. “Dat doet elke keer iets met je. Maar wel op een gezonde manier. Het hoort erbij.”
Een warme plek voor gasten en hun naasten
Het hospice in Mechelen voelt voor Samira als een echt huis. “Het is hier echt mi casa es su casa,” vertelt ze. “Het is een plek waar mensen zich welkom voelen, en dat merk je aan alles.” Die sfeer wordt nog sterker op bijzondere momenten, zoals rond de feestdagen. “Met kerst doen we echt ons best om er iets moois van te maken. De boom staat, de gangen zijn versierd en er hangt een warme sfeer.” Ze herinnert zich een gast die nog één keer kerst wilde vieren met familie. “We hebben toen een ruimte omgebouwd tot een soort kerstdiner. Mooie tafel, speciaal eten.” Ze glimlacht. “Dat je daar een bijdrage aan kunt leveren, zelfs al is het iets kleins zoals de tafel dekken, dat blijft je bij.”
Die warme, huiselijke sfeer is er niet alleen voor de gast, maar ook voor de mensen eromheen. “Voor familie is dit een intense periode,” zegt Samira. “Dan helpt het als er iemand is die even een kop koffie aanbiedt, luistert of gewoon naast je zit.” Ze weet hoe belangrijk dat is, ook vanuit haar eigen ervaring. “Mijn opa en oma hebben hier ook gezeten. Toen zag ik vanaf de andere kant hoe waardevol vrijwilligers zijn.” Die herinnering neemt ze mee in wat ze doet. “Je bent er niet alleen voor één persoon, maar voor iedereen die erbij hoort.” Soms ontstaat er ook verbinding tussen families onderling. “Mensen vinden herkenning bij elkaar en delen verhalen. Dat is bijzonder om te zien.”
“Je hoeft niet elke week in het hospice te zijn om iets te betekenen.”
Vrijwilligerswerk dat je laat groeien
“Er hangt soms een beeld dat het alleen maar zwaar is in het hospice, maar dat klopt niet,” zegt Samira. “Er wordt ook gelachen. Je hebt mooie gesprekken en hoort levensverhalen.” Juist die combinatie maakt het voor haar bijzonder. “Hoe verdrietig het soms ook is, je kunt samen nog mooie momenten beleven. Kleine lichtpuntjes.” Ze merkt dat het hospice haar helpt om anders naar het leven te kijken. “Het leven buiten gaat vaak snel en gehaast. Hier sta je stil bij waar het echt om draait.” Die rust en oprechte aandacht sluiten aan bij wie ze zelf is. “Ik vind het mooi om echt naar iemand te kijken, een luisterend oor te bieden en iemand te laten voelen: jij mag zijn zoals je bent.” Tegelijk houdt ze het graag luchtig. “Je kunt ook gewoon lachen of gek doen met elkaar.” Voor haar zit daar de echte waarde. “Je groeit er zelf ook door. Je leert van gasten en hun families, en je merkt hoeveel dankbaarheid er is.” Als vrijwilliger voelt ze zich daarbij echt onderdeel van het team. “Collega’s zien je graag komen en je wordt gewaardeerd om wie je bent.”
Het verschil maken op jouw manier
Voor wie twijfelt om vrijwilliger te worden, heeft Samira een duidelijke boodschap. “Je hoeft geen ervaring te hebben. Als je er wilt zijn voor mensen, is dat genoeg.” Wat dit werk volgens haar bijzonder maakt, is de ruimte die je krijgt. “Je mag je grenzen aangeven. Je hoeft niets te doen wat niet bij je past.” Tegelijk is er veel mogelijk. “De één bakt wafels, de ander werkt in de tuin of voert gesprekken.” En ook als je weinig tijd hebt kun je veel betekenen, vertelt Samira. “Wat is nou vijf uurtjes per maand? Dan ga je een keer geen serie kijken of iets doen met vriendinnen, maar besteed je die tijd aan mensen die het echt nodig hebben.” Juist die vrijheid zorgt ervoor dat iedereen op zijn of haar eigen manier kan bijdragen. “Als je twijfelt, moet je het gewoon proberen. Het is echt niet zo spannend als je denkt. En je krijgt er zoveel voor terug. Juist dat maakt het zo waardevol.”
Ook vrijwilliger worden bij een hospice van Sevagram?
Als vrijwilliger in het hospice ben je er voor mensen in een bijzondere fase van hun leven. Met aandacht, een luisterend oor en kleine gebaren help je mee om een warme, huiselijke omgeving te creëren voor gasten en hun naasten. Je verwelkomt mensen, maakt een praatje, drinkt samen een kop koffie, helpt bij een activiteit of maakt een wandeling met een gast.
Je werkt samen met een betrokken team van zorgprofessionals en andere vrijwilligers. Je hebt geen zorgopleiding nodig. Je krijgt begeleiding van het team en de ruimte om het vrijwilligerswerk vorm te geven op een manier die bij jou past. Tegelijk krijg je er zelf ook veel voor terug: bijzondere gesprekken en mooie momenten met gasten, families en naasten
Klinkt dat als iets voor jou?
Lees hier meer over het doen van vrijwilligerswerk in een hospice.
